ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΥΝΗ 

       Εθνική οδύνη είναι το γενικό αίσθημα από την αυγή της 24^ης Ιουλίου, όταν η δημοκρατία μας γινόταν 44 ετών και βρισκόμαστε εμπρός σε Δαντικές εικόνες. Εθνική οδύνη για τους τόσους εφιαλτικά αδικοχαμένους ΄Ελληνες, για τις χαμένες περιουσίες και τους κόπους μιας ζωής, για το περιβάλλον που φόρεσε την μαύρη «μπέρτα» του πένθους, για την νέα εθνική πληγή στο σώμα της πατρίδας μας, που πρόσθεσε μια ακόμη μεγάλη ουλή στις τόσες προηγούμενες.

    Συμβαίνουν κι αλλού, σε χώρες ανά τον κόσμο που διαθέτουν δρυμούς και πυκνή βλάστηση όπως η δική μας, που περνούν μεγάλα διαστήματα χωρίς βροχές, που από αστοχίες ή απερισκεψίες προκαλούνται καταστροφές, ας μην το θεωρούμε δικό μας θλιβερό προνόμιο.

    Αρκεί να μαθαίνουμε, να προνοούμε, να οργανωνόμαστε, να επαγρυπνούμε, να διαφυλάττουμε αυτή την κοινή περιουσία από την απώλεια, ό,τι δηλαδή κάναμε εμείς εδώ στο νησί, μετά την κακή εμπειρία που μας σημάδεψε, αλλά μας αφύπνισε και οδηγηθήκαμε σ΄ αυτό το θαύμα κοινωνικής συνείδησης. Το εθελοντικό κίνημα, μοναδικό και αποτελεσματικό.

   Το θαύμα της ενότητας και της ομόνοιας, της ατομικής, συλλογικής και ενιαίας δράσης απέναντι σε οποιαδήποτε καταστροφή, της εγρήγορσης και επαγρύπνησης για την προστασία του συνεχώς αναγεννώμενου φυσικού μας περιβάλλοντος, αλλά κυρίως το θαύμα της πολιτικής ενότητας που-κακά τα ψέματα-δεν απαντάται σε άλλες απαραίτητες ή χρήσιμες περιπτώσεις για τον τόπο μας.

     Ανεξάρτητα από τα πλήγματα, το μέγεθός τους ή το μέγεθος του τόπου που συνέβησαν, φρονούμε ότι η Σάμος δίνει το παράδειγμα, το πρότυπο, πάνω στο οποίο όχι μπορούν, αλλά οφείλουν άμεσα να οργανωθούν, όλοι όσοι αγαπούν τον τόπο που μένουν ή διαβιούν τους θερινούς μήνες. Πάντα υπάρχει μια χρονική στιγμή, μια συγκυρία, που εκτός από τον πόνο και την οδύνη, γεννά μέσα από τις στάχτες, την συνειδητοποίηση, την ανάγκη για επαν-εκκίνηση, για μια νέα αρχή, για μια νέα ζωή με χαραγμένη στη μνήμη την απώλεια τόσων και τόσων ανθρώπων, για την αποφυγή απώλειας κι άλλων στο μέλλον.

    

                             

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΥΣ ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

΄       Εκτός από τους κατέχοντες την μία και μόνη αλήθεια, δογματικούς κάθε τάσης και δοξασίας, υπάρχουν ή τουλάχιστον μας προέκυψαν εσχάτως(έτσι είναι οι μόδες έρχονται συνήθως απέξω,λανσάρονται και αποκτούν οπαδούς) και οι κατέχοντες μόνοι αυτοί την ευαισθησία για τους πρόσφυγες, τους οικονομικούς μετανάστες, τους αιτούντες γενικά άσυλο κι όλοι οι άλλοι- χάριν συντομίας να υποθέσω- αποκαλούνται ρατσιστές, φασίστες,ανάλγητοι ή τουλάχιστον... μη ευαίσθητοι. Προς αυτούς λοιπόν το παρόν σημείωμα, και να ξέρουν ότι ούτε η διακοπή της "καλημέρας" εκ μέρους τους, αλλά ούτε και τα απειλητικά υποννούμενα πιάνουν στην περίπτωσή μου, διότι καθώς λέει και η παροιμία "καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται", πόσο μάλλον όταν δεν πρόκειται για αστραπές αλλά για... αέρια εντέρου.

       Αυτοί λοιπόν που υπερασπίζονται άκριτα την διαμορφωθείσα κατάσταση με το μεταναστευτικό, δηλώνοντας την αλληλεγγύη τους και παριστάνοντας τους μόνους ευαίσθητους, γιατί δεν πηγαίνουν κάθε μέρα από κεί,από την περιοχή του ΚΥΤ,γιατί δεν μιλάμε πλέον γιαυτή καθεαυτή την εγκατάσταση, όταν η σκηνούπολη πέριξ των βασικών εγκαταστάσεων, συνεχώς επεκτείνεται, σε παρακείμενες ιδιοκτησίες, χωρίς τις στοιχειώδεις υποδομές διαβίωσης ανθρώπων. Ας πηγαίνουν καθημερινά να βλέπουν την εξαθλίωση και την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, και μετά να επαίρονται για το βαθιά πολιτικό έργο της κυβέρνησής τους. Ας πηγαίνουν από κει να βλέπουν τις συνθήκες υγιεινής, το αερομεταφερόμενο σιτηρέσιο λόγω "κεντρικής επιλογής" του κυβερνητικού τους εταίρου.  Ας βλέπουν ακόμη την καθημερινή απειλή μιας υγειονομικής κρίσης, της "αναβίωσης" ασθενειών που είναι απολύτως φυσικό να επανέρχονται, αφού οι συνθήκες διαβίωσης προσομοιάζουν με εκείνες περασμένων αιώνων.Ας νοιώσουν, τέλος, την  ψυχική κατάσταση τόσων ανθρώπων που ασφυκτιούν σε έναν χώρο εντελώς ακατάλληλο για τον αριθμό τους, που ολημερίς πηγαινοέρχονται εδώ κι εκεί στην πόλη, που διαπράττουν κοινά ποινικά αδικήματα, που ξεσπούν σε καυγάδες μεταξύ τους(ευτυχώς, ως τώρα),  γιατί δεν τους χωράει ο τόπος, γιατί δεν έχουν με κάτι να απασχοληθούν, γιατί δεν μπορούν να νικήσουν τον αδίστακτο χρόνο της αναμονής και μάλιστα για κάτι που δεν έρχεται.

          Ξέρετε κάτι κύριοι και κυρίες(ιδίως αυτές)αλληλέγγυοι-ες; Αν έχετε αυτή την εγγενή άποψη, περί μονοπώλησης της ευαισθησίας, αν ονειρεύεστε, εν τη ιδεοληψία σας, κόσμους ιδανικούς, αταξικούς και αγγελικά πλασμένους, δικαίωμά σας να το πιστεύετε αλλά μην προσπαθείτε να το επιβάλλετε στο κοινωνικό σύνολο. Δεν έχετε ούτε την ανθρώπινη συγκατάβαση, ούτε και την πολιτική πλειοψηφία για να προβαίνετε σε αυθαίρετα συμπεράσματα και αποφάσεις. Και μια που διανύουμε το μακρύ, ζεστό μας καλοκαίρι θα σας προέτρεπα να ακολουθήσετε το γνωστό σλόγκαν "τα κουβαδάκια σας και σ΄ άλλη παραλία", αυτή είναι "πιασμένη".

    Η φωτογραφία είναι παλιά(σκόπιμα), για να υπενθυμίζει σε όλους μέρες αλληλεγγύης του συνόλου της Σαμιακής κοινωνίας.

                                         

                            ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ
  Μπορεί να περνάει καιρός χωρίς έκφραση θέσης, πάνω σε καίρια ζητήματα, αλλά το ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ κάνει αισθητή την παρουσία του, όποτε κρίνω ότι πρέπει να συμβάλω στην δημόσια-διαδικτυακή συζήτηση. Αφορμή για την σημερινή παρέμβαση το μεγάλο πρόβλημα των ημερών, σε σχέση με τις προσπάθειες των επαγγελματιών της παραλιακής να προσελκύσουν κόσμο με διάφορες διασκεδαστικές αφορμές.

Ø       =Στην πρωτεύουσα δεν πρόκειται ούτε να περπατήσει ούτε να ποδηλατίσει κανείς, όσο κυριαρχείται από τους αλλοδαπούς και την «κουλτούρα» τους. Η πρωτεύουσα δεν πρόκειται να ξαναγίνει νησιωτική παραλιακή πόλη, αν δεν αποσυμφορηθεί από το άχθος του προσφυγομεταναστευτικού. Και αυτό πρέπει να το πράξουν οι καθ΄ ύλη αρμόδιοι, αλλά πρέπει να επιλέξουμε και να επιβάλουμε λύσεις κι εμείς. 

       =Λύσεις που θα είναι πολιτικές και αποφασιστικές. Από την στιγμή που αποσυμφόρηση όπως πρέπει δεν πρόκειται να γίνει, εκτιμώντας τα ισχύοντα και προαποφασισμένα εν Ευρώπη και εν Ελλάδι, και η πιθανότερη εξέλιξη είναι η διαιώνιση της κατάστασης, με κάποια μικρή βελτίωση ίσως, η λύση είναι η μεταφορά του ΚΥΤ σε χώρο εκτός πόλης, αλλά και γενικά οικιστικού ιστού επί του νησιού. Παράδειγμα τρανό η γειτονική Χίος, που το ΚΥΤ είναι εκτός οικιστικού ιστού.

              =Διότι το μεγαλύτερο έγκλημα εξ αρχής, ήταν η κατασκευή του ΚΥΤ στις παρυφές της πόλης κι αυτό είναι που συνεχίζει να την ταλαιπωρεί και να την απαξιώνει. Αυτό που πρέπει να απαιτηθεί από τους εκλεγμένους εκπροσώπους μας, είναι ένα και μοναδικό. Η επαναφορά της πρωτεύουσας πόλης στην πρότερη κατάσταση. 

      =Ας πιστέψουμε-παρά το ότι βαρύνεται με το κυβερνητικό αμάρτημα της αναξιοπιστίας-τον νυν υπουργό, που ζητά να δημιουργηθεί αλλού(κι ας του υποδείξουμε εμείς πού),νέο ΚΥΤ. Ας μην τον οδηγήσουμε στην εναλλακτική λύση που προτείνει, δηλαδή στην «βελτίωση του υπάρχοντος ΚΥΤ», γιατί προαισθάνομαι ότι θα το μετανοιώσουμε. 

      =Κι όποιοι έχουν αντιρρήσεις και επιμένουν στην «απόλυτη λύση», ας μου πουν πώς- και κυρίως πότε- την βλέπουν. 

       =Και φυσικά ας προσέξουμε να μην επικρατήσουν τα μικροσυμφέροντα, γιατί αυτή η πόλη, η πρωτεύουσα(κατ΄ ευφημισμόν), πέραν του προσφυγομεταναστευτικού που την ταλανίζει σήμερα, πάντα, στην ιστορική της διαδρομή, βλαπτόταν από αυτά(τα μικροσυμφέροντα). Το ξέρουν αυτό καλά όσοι γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, έζησαν σ΄ αυτήν, την αγάπησαν και συνεχίζουν να την αγαπούν. 

      =Γιατί πέραν των όσων εγκλημάτων έγιναν σε βάρος της ως τώρα διαχρονικά, η πόλη δεν φταίει σε τίποτα, ήταν, είναι και θα παραμείνει για όλους εμάς,αξιαγάπητη.

     ΤΟ 2028 ΠΟΙΌΣ ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ "ΣΚΟΠΙΑΝΟ" ;

              Δεν ξέρω τι άποψη έχει ο καθένας, και είναι σεβαστή, αλλά στο θέμα του εθνικού θέματος της εποχής(ξανά), τα πράγματα είναι απλά.

        Κωδικοποιώ την θέση μου για να αποφύγω πλατειασμό:

= Η Μακεδονία είναι ελληνική σαν περιοχή και καταγωγή.

=Οι «Μακεδόνες» των Σκοπίων είναι θύματα ιστορικής απάτης, αφού είναι Σλάβοι που έφτασαν εκεί πολύ μετά την εποχή του Φιλίππου ή του Μ.Αλεξάνδρου.

=Τα ιστορικά ευρήματα βρέθηκαν και βρίσκονται ακόμη στην ελληνική Μακεδονία, ενώ το κίβδηλο κρατίδιο βρίθει αγαλμάτων και συμβόλων σε μια καρα-κιτς σύνθεση.

     Και πάμε στα δικά μας:

=Η ρήση Μητσοτάκη ότι «σε δέκα χρόνια ποιος θα θυμάται…» δεν επιβεβαιώθηκε, όπως και άλλες του προβλέψεις.

=Η ιστορία με τα συλλαλητήρια επαναλαμβάνεται, σαν ανάγκη του καθενός να εκφράσει τον πατριωτισμό του, τον οποίο εκμεταλλεύονται οι διάφοροι «επιτήδειοι»(επιεικής χαρακτηρισμός), δήθεν ανεξάρτητοι, για να κάνουν τα παιχνίδια τους(κρατήστε στη μνήμη σας φάτσες διοργανωτών για…μελλοντική χρήση).

=Συλλαλητήρια με σκαλιστές πολυθρόνες ιεραρχών στην εξέδρα, ή καθίσματα ανήμπορων υπερηλίκων, θυμίζουν κακόγουστες ταινίες, επίσης κακής αισθητικής.

=Για τον «άγιο» Θεσσαλονίκης δεν έχω να πω κάτι, είναι γνωστός, όμως για τον κεντρικό ομιλητή(!) του επικείμενου συλλαλητηρίου, τον υπερενεννηκοντούτη μουσικοσυνθέτη έχω. Είναι άλλο η προσήκουσα τιμή του έθνους στο μεγαλειώδες καλλιτεχνικό του έργο κι άλλο η πολιτική του διαδρομή, έχω μάθει να τα ξεχωρίζω γιατί ο ίδιος μου έδωσε τις αφορμές. Να θυμίσω ότι ο Μίκης Θεοδωράκης, η μόνη φορά που ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, όντας σύμβολο της Αριστεράς και σημαία της, ήταν μετά το βρώμικο ΄89, όταν με τα χίλια ζόρια και με την «Κατσικοψήφο» ο Κ.Μητσοτάκης κατάφερε να κατακτήσει το όνειρό του και να γίνει πρωθυπουργός. Κι ο Μίκης έσπευσε να γίνει υπουργός του!΄Ηταν και η μόνη φορά. Δικαίωμα του καθενός,αν τον εκφράζει, αλλά εμένα δεν με εκφράζουν τέτοιες… εκπροσωπήσεις και «σημαίες».

=Στις εκτιμήσεις τώρα… Δεν πιστεύω ότι υπό τις παρούσες συνθήκες, με τα υπάρχοντα δεδομένα, τα στερεότυπα, τις εμμονές και τις αγκυλώσεις μπορεί να υπάρξει λύση του Σκοπιανού(ας το λέμε έτσι). Κι αυτό γιατί οι άνθρωποι αυτοί έχουν γαλουχηθεί με τον μύθο του Μακεδόνα, απόγονου του Μ.Αλεξάνδρου, του ονείρου της μεγάλης Μακεδονίας που θα βλέπει θάλασσα(Θεσσαλονίκη), έχουν ένα σύνταγμα που δεν πρόκειται να αλλάξουν(αλλά και να το κάνουν… ξανα-αλλάζει). Άπό την μεριά μας, όσο κι αν πιέζουν οι Αμερικάνοι για τους δικούς τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς, καμμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να παρεκλίνει από βασικές αρχές και ιστορικές αλήθειες.

     Καλόν αγώνα την Κυριακή, μακάρι να μην υπάρξουν έκτροπα και μετά… θα  κάάάάθεστε!

     ΄Αλλωστε το 2028 ποιος θα το θυμάται το Σκοπιανό;

΄Ενας ναυπηγός στην στιχουργική

   Υπήρξε για μένα μια ευτυχής συγκυρία, η γνωριμία και η ενασχόλησή μου με τις δραστηριότητες της οικογένειας Χούμα, τους γιούς ειδικά του ήρωα της διαφυγής 1940-45 Καπετάν Μιλτιάδη Χούμα, γνωστού ως Captain Milton,που μεγαλούργησε με το σκάφος του την "Ευαγγελίστρια". Με τον γιό του τον Νίκο η γνωριμία μου ήταν σύντομη, μια και τον περσινό Φεβρουάριο έφυγε από την ζωή στα 66 του από καρκίνο. ΄Ηταν ένας άνθρωπος που επιφυλάσσομαι κάποια στιγμή να καταγράψω την προσωπική του διαδρομή, με την βοήθεια του αδερφού του Γιάννη, περί του οποίου ο λόγος σήμερα και με αφορμή μια συνέντευξή του στο πολύ καλό μουσικό περιοδικό ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ, την οποία έχω την τιμή να υπογράφω σαν συνομιλητής.        

 Το καλοκαίρι που μας πέρασε, με αφορμή τις τιμητικές κατ΄ έτος εκδηλώσεις για τον ήρωα πατέρα, στην γενέτειρά του την Χώρα(λαϊκός αγώνας δρόμου, επιμνημόσυνη δέηση, μουσική βραδιά, με τον εξαίρετο αυθεντικό λαϊκό τραγουδιστή Τάκη Κωνσταντακόπουλο), ο Γιάννης Χούμας έδωσε το "στίγμα" της ζωής του, την ενασχόλησή του με την στιχουργική, για τον φίλο του Τάκη Κωνσταντακόπουλο, αλλά και για την θεώρηση του κόσμου μας, ακόμη και για τα προσωπικά του. Η κουβέντα δημοσιεύτηκε στο τεύχος Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2017, του καλού τριμηνιαίου μουσικού περιοδικού ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ(εξώφυλλο-συνέντευξη). 

           Δηλώνω ευτυχής και τυχερός που στην διαδρομή της ζωής μου-και μάλιστα σε αυτή την φάση της ωριμότητάς μου-βρέθηκε στον δρόμο μου αυτός ο άνθρωπος, ο Γιάννης Μιλτιάδη Χούμας. 
         Γιάννη, σ΄ ευχαριστώ για την πολύτιμη φιλία σου! 

ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ....!

 Μετά από μια απογοητευτική τουριστική σεζόν για την πρωτεύουσα,το προηγούμενο καλοκαίρι, πλήθυναν οι φωνές που ήθελαν να γίνεται μια σύσκεψη μετά το τέλος της, για το τι πρέπει και τι μπορεί να γίνει για την πόλη ενόψει της επόμενης(σεζόν). Το γράψαμε εδώ , «ανέβηκε» πολύ και στο facebook και δόθηκαν  αμοιβαίες υποσχέσεις. 

 Εγώ από δω υπενθυμίζω την κοινή υπόσχεση, μια και μπήκαμε ήδη στον Δεκέμβρη, μην ξεχαστούμε πάλι όπως συνέβη κι άλλοτε. 

 Μην φτάσουμε παραμονές, την άνοιξη και άδομεν όλοι μαζί «λιώσαν τα χιόνια λιώσανε, κι εμείς δεν ανταμώσαμε»εντάξει;

    Επί τη ευκαιρία, όλως τυχαίως σήμερα Κυριακή 3/12-κοίτα κάτι συμπτώσεις και κάτι ομοιότητες ΝΑ μετά συγχωρήσεως-ξαλαφρώνοντας το αρχείο μου από την πολλή χαρτούρα, τι βρήκα; ....

 ....Ετούτο εδώ το κείμενο, το οποίο είχα γράψει και δημοσιεύσει στην ΣΑΜΙΑΚΗ, δεκαεπτά(αρ.17) χρόνια πριν, τέτοιο καιρό το 2000. Το κείμενο δεν είναι ολόκληρο, είναι μόνο η εισαγωγή, γιατί στη συνέχεια, υπάρχουν περίπου δύο δακτυλογραφημένες σελίδες, με τις επισημάνσεις των όσων πρέπει να διορθωθούν και που αν τα σκανάρω και τα δημοσιεύσω εδώ θα διαπιστώσετε-όπως κι εγώ- ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, γιατί αφορούσαν Καθαριότητα-σκουπίδια,ηχορύπανση-οδική αγωγή-κυκλοφορία οχημάτων,ακτές-βελτίωση της εικόνας τους, πολιτισμός-εκδηλώσεις-μνημεία,κ.ά.

Δεκαεπτά χρόνια μετά, τα ίδια ζητήματα μας απασχολούν, τώρα προστέθηκε απλά το μεταναστευτικό και η αύξηση του πληθυσμού της πόλης.
   Ρίξτε του μια ματιά και περιμένω εναγωνίως ανταπόκριση για μια ευρεία σύσκεψη, όπου νηφάλια, συναινετικά και χωρίς καπελώματα, θα μιλήσουμε για την επίσημη αγαπημένη μας, την πρωτεύουσα-πόλη και πώς θα ξαναγίνει τέτοια.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΕΤΑ ΓΝΩΜΗΣ

    Θα μπορούσε να είχε τίτλο η ανάρτηση "Ρεπορτάζ από την μεγαλειώδη συγκέντρωση φορέων για τον ΦΠΑ", αλλά αυτά δεν γίνονται στον τόπο μας. Λίγοι-και καλοί, θα συμφωνήσω- οι συγκεντρωθέντες στην πλατεία Πυθαγόρα, για ένα ζήτημα ζωτικό, σημαντικό, καίριο, καθοριστικό, αυτό της επαπειλούμενης αύξησης(σαν ανεπιθύμητη κύηση ένα πράμα) των συντελεστών ΦΠΑ για τα νησιά. Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου στην σκιά του λέοντα, που τον "έκοψα" να είναι απογοητευμένος(ο λέων, αλλά και ο πρόεδρος) και μπροστά του, όλοι ανεξαιρέτως οι εκπρόσωποι φορέων σε μια ενιαία στάση και γραμμή....

 Ελάχιστοι λοιπόν οι συγκεντρωθέντες κι αυτό γιατί: 1)οι καφετέριες ήταν κλειστές, που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στην συγκέντρωση καμμιά 500ριά ακροατές, 2)γιατί είναι εποχή ελαιοσυλλογής και πολλοί άδραξαν την ευκαιρία και την καλοκαιρία,3)Γιατί γενικώς οι Σαμιώτες δεν συγκεντρώνονται κι αν προσέλθουν ακροβολίζονται καλή ώρα έως το απέναντι πεζοδρόμιο λες και κυκλοφορεί καμμιά μεταδοτική ίωση.

 Ειπώθηκαν όλα τα σχετικά για το θέμα, τι ισχύει στα άλλα νησιά της καθ΄υμάς Ε.Ενωσης, τι προβλέπει το Σύνταγμα(αυτό μπορείς να το πεις και ανέκδοτο), για το ποιοί είναι υπεύθυνοι(αυτό είναι άλλο ανέκδοτο)και ποιοί αρμόδιοι να κρατήσουν αλλά και να "μονιμοποιήσουν" τους μειωμένους συντελεστές. Δεν ειπώθηκε βέβαια -παρότι ο χρονικός προσδιορισμός παραπέμπει εκεί, άλλο αν δεν συμφέρει στους περισσότερους μια τέτοια επίκληση-ότι το μέτρο των μειωμένων συντελεστών, ήταν απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά του Ανδρέα Παπανδρέου, μαζί με όλα τα άλλα(Πανεπιστήμιο κλπ.)εν έτει 1987. 

 Αλλά για τέτοια θα λέμε τώρα...Κι εκεί που ο Δήμαρχος παρουσίαζε τις-σε ευρωπαϊκό και ελληνικό επίπεδο-προσπάθειές του για την νομική και πολιτική κατοχύρωση των μειωμένων συντελεστών, ακούστηκαν γνώριμες φωνές από την παραλιακή. ΄Ηταν οι της... (δεύτερης να την πω; Παράλληλης να την πώ; Κόντρα να την πώ;) συγκέντρωσης για το ίδιο ζήτημα, από Σάμιους πολίτες, που πέρασαν "πίσω από την πλάτη" των συγκεντρωμένων, φωνάζοντας συνθήματα για... την μη κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ!!!

   Αν παρά την πείρα τόσων ετών και την κτηθείσα εμπειρία από παρόμοιες διπλής κατεύθυνσης κινητοποιήσεις, από αραιοκατοικημένες συγκεντρώσεις παρά την σοβαρότητα των κάθε φορά διεκδικούμενων, υπάρχει κάποιος που εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει γιατί αυτός ο τόπος, ο δικός μας τόπος, δεν πάει καλά προ πολλού, παρακαλείται να με ειδοποιήσει για να παραλάβει από τα χέρια μου ειδικού βραβείου... αφασίας!