ΧΤΥΠΟΥΝ ΟΙ ΣΧΑΡΕΣ,ΟΙ ΤΕΝΕΚΕΔΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

1.    Καιρό τώρα το ένα καπάκι του φρεατίου μπροστά από τον πίνακα στο κεντρικό αντλιοστάσιο του βιολογικού(ναι αυτού που ξέρετε), κάθε φορά που το πατάει αυτοκίνητο, μέρα και νύχτα, χαλάει τον κόσμο με αποτέλεσμα οι περίοικοι να έχουν υποστεί νευρικό κλονισμό. Το είπαν σε όλους τους-θεωρούμενους-αρμόδιους, αλλά κανείς δεν έστερξε να νοιώσει τον πόνο τους και να στείλει να βάλουν ένα ελαστικό επίστρωμα στο φρεάτιο ούτως ώστε να... σιωπήσει. Λοιπόν επειδή η περίπτωση θεωρώ ότι εμπίπτει στην προσπάθεια εξωστρέφειας του δήμου Σάμου, την οποία έχει αναλάβει να συνεχίσει ο κ.Σίμος(και όχι μόνο αυτή), απευθύνομαι σ΄ αυτόν, να δείξει ότι ο δήμος σέβεται τους πολίτες του και να ενεργήσει ώστε να πάψει η ενόχληση, μια και ο Προεδρεύων του Λιμενικού Ταμείου μένει μακριά και δεν ακούει τον διπλό κάθε φορά ήχο του φρεατίου. Απ΄ τα μικρά(αν αυτό το βάσανο θεωρείται μικρό) κρίνεται η ευαισθησία όλων όσων προσφέρονται να υπηρετήσουν τις κοινωνικές ανάγκες του τόπου.

ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΜΠΕΤΟ(Ν)!

     Μπροστά από το σπίτι μου, ο δρόμος είχε βουλιάξει, προ ετών, και εξαιτίας των κακοτεχνιών κατά την διάρκεια εκτέλεσης των έργων αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης(κακή αποκατάσταση μετά την τοποθέτηση των σωλήνων), με αποτέλεσμα να "στερνιάζουν" τα βρόχινα νερά σε δύο σημεία και να εμφανίζονται κατά καιρούς-τα νερά-στο υπόγειο του σπιτιού μου και του παρακείμενου.
    Θέλοντας να προλάβω τα χειρότερα στις 21/7/2017 υπέβαλα αίτηση στις τεχνικές υπηρεσίες του δήμου, ζητώντας να γίνει επίστρωση στο σημείο ενόψει του χειμώνα. Απάντηση δεν έλαβα ποτέ και γιαυτό στα μέσα Ιουλίου του 2018-ένα χρόνο μετά δηλαδή-υπέβαλα δεύτερη αίτηση, επισυνάπτοντας και αντίγραφο της προηγούμενης με τον αριθμό πρωτοκόλου του 2017. Ούτε κι αυτή η αίτηση έτυχε απάντησης-έστω και αρνητικής-οπότε κατάλαβα ότι κι αυτός ο χειμώνας(2018-2019) θα περάσει έτσι. Ο έτερος παρόδιος γείτονας απευθύνθηκε δια ζώσης σε αρμόδιο του δήμου ζητώντας του το ίδιο, δηλαδή μια επίστρωση ώστε να μην λιμνάζουν τα βρόχινα νερά τουλάχιστον, για να πάρει αρνητική απάντηση έως και απαξιωτική για το μέγεθος του προβλήματος.
    Και να που ο Θεός της γειτονιάς μας, έκανε το θαύμα του.Γείτονας που πραγματοποιούσε εργασίες είχε περίσσευμα μπετόν και προκειμένου να πεταχτεί, η μπετονιέρα το άδειασε στο επίμαχο σημείο, ο ίδιος και άλλοι γείτονες βοήθησαν και έτσι στρώθηκε το σημείο.
    Δεν θα ζητήσω τις αιτήσεις μου πίσω, αλλά με την ευκαιρία ας μην κάνουν τον κόπο να τις απαντήσουν(αισιοδοξία έ;), ή να ασχοληθούν με το "έργο",επετεύχθη εκ των ενόντων κι ανάγκη δεν σας έχουμε.
     Οπότε, όπως μου είπαν και οι υπόλοιποι, βγήκαμε κι από την όποια υποχρέωση, ενόψει δημοτικών εκλογών τον Μάϊο, οπότε μην κάνετε τον κόπο κι έρθετε από την περιοχή, το στρώσαμε, το σουλουπώσαμε, δεν θα σας χρειαστούμε.

ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ

   ΄Ολοι ξέρουμε την Κίνηση Περιβάλλοντος και Οικολογίας Σάμου, που ίδρυσαν πριν από δεκαετίες κάποιοι ευαίσθητοι για το περιβάλλον συμπολίτες μας, που έδρασαν σε πολλές περιπτώσεις καταλυτικά και σε άλλες τουλάχιστον χτύπησαν το καμπανάκι, ενημέρωσαν κατέστησαν κοινωνούς κι εμάς τους πολλούς και ή αποφεύχθηκαν ή καταδικάστηκαν στις συνειδήσεις μας ενέργειες σε βάρος του μοναδικού περιβάλλοντος του νησιού μας και επισημάνθηκαν τόσες πολλές αυθαιρεσίες. Το δημοσιογραφικό όργανο της Κίνησης, Η ΒΙΓΛΑ, αποτέλεσε τομή στα δημοσιογραφικά και εκδοτικά δεδομένα του νησιού μας και αποτέλεσε παρά την περιοδική της έκδοση μετερίζι αγώνων, καταγγελιών αλλά και πραγματικής ενημέρωσης.
    Δυστυχώς, καθώς έμαθα σήμερα αρμοδίως,η Κίνηση αντιμετωπίζει εδώ και αρκετό καιρό προβλήματα λειτουργίας σαν σύλλογος, λόγω έλλειψης μελών και δεν μπορεί ούτε καν να συμπληρώσει τα αξιώματα του διοικητικού συμβουλίου,που έμειναν κενά λόγω...θανάτου.
    Το πλέον θλιβερό και τα κακά νέα είναι ότι Η ΒΙΓΛΑ εκδίδει σύντομα το ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ της φύλλο, μια που δεν είναι δυνατή για πολλούς λόγους η συνέχιση της έκδοσής της.
    Τα γράφω όλα αυτά, με το βάρος και της δικής μου ευθύνης, που τόσα χρόνια δεν βοήθησα και δεν στήριξα την Κίνηση και της εφημερίδα, ίσως από υπερβολική εμπιστοσύνη στους άξιους ανθρώπους που την διαχειρίζονταν, σίγουρα από την αδιαφορία του βάρους της καθημερινότητας που μας τσακίζει όλους και λέω... 
    Μήπως μπορούμε να κάνουμε κάτι έστω και τώρα;
      Μήπως μπορούμε να γραφτούμε μέλη στην Κίνηση, ώστε να μπορέσει να στελεχωθεί και να συνεχίσει την χρήσιμη λειτουργία και τις παρεμβάσεις της;
   Μήπως μπορούμε να αποτρέψουμε το κλείσιμο της εφημερίδας;
       ΄Οποιος πραγματικά νοιώθει την ανάγκη να προσφέρει, όποιος θεωρεί την λειτουργία της Κίνησης και του δημοσιογραφικού της οργάνου απαραίτητες για το νησί και την ζωή μας, ας επικοινωνήσει παρακαλώ με ένα μήνυμα και θα βρούμε λύσεις.  
e-mail: geoskap53@gmail.com

ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΜΙΑ-ΜΙΑ

Είναι πάντως όχι απλά ενδεικτικό, αλλά τουλάχιστον κραυγαλέο, το πώς πέφτουν οι μάσκες και το πώς αποκαλύπτεται το αποκρουστικό πρόσωπο της καθ΄ ημάς Ευρώπης και των μηχανισμών της. 

      Μόλις ακούστηκε(ίσα που ακούστηκε) η πρόθεση αποσυμφόρησης των νησιών και η μεταφορά προσφυγομεταναστευτικών πληθυσμών(τρίτων χωρών και ανιθαγενών που λένε)στην ενδοχώρα(προσέξτε, όχι στις εταίρους ευρωπαϊκές χώρες, αλλά απλά στην ενδοχώρα μας)έβγαλε ανακοίνωση η γερμανική αστυνομία, ότι αν προχωρήσουμε, θα επανισχύσουν τα αυξημένα-αυστηρά μέτρα ελέγχου για ΄Ελληνες ταξιδιώτες στις πύλες εισόδου των γερμανικών αεροδρομίων. 

      ΄Ετσι, αποκαλύπτεται περίτρανα και χωρίς την ανάγκη περαιτέρω αναλύσεων, αυτό που φωνάζουμε χρόνια τώρα. Πως όλοι αυτοί οι εργολάβοι του ανθρωπισμού μαζί και οι δικοί μας υπεργολάβοι-δραγάτες της ευρωπαϊκής ηρεμίας των ομογάλακτων κυβερνήσεων που τους ταϊζουν και τους διατηρούν στην εξουσία για να μένουν εκείνοι ανενόχλητοι, αυτό που ανέκαθεν επιζητούσαν και είναι ο βασικός τους στόχος, ήταν ο εγκλωβισμός των ανθρώπινων ροών στα πέντε «προσφυγονήσια», γιαυτό και έφτιαξαν έτσι την περίφημη συμφωνία επαναπροώθησης(σύντομο ανέκδοτο) Ε.Ε.-Τουρκίας, προκειμένου να εγκλωβίσουν, μαζί με τους ερχόμενους εξ ανατολών, και εμάς για να πετύχει το σχέδιό τους.     Γιαυτό κάθε φορά που φωνάζαμε για μεταφορά στην ενδοχώρα ο Μουζάλας έβγαζε φλύκταινες, γιαυτό κι ο τωρινός υπουργός μόλις κατακλιθεί βλέπει στον ύπνο του αποσυμφόρηση. 

     ΄Ένα μπορούμε να πούμε σαν σύνθημα, με σιγουριά και να το εμπεδώσουμε κιόλας: «Μας δουλεύουνε ρέέέέ»!

Η ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜ.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

(Παλιά φωτογραφία από συνεδρίαση)

 Η απόρριψη της πρόσφατης αυτοπρότασης συμμετοχής του Δημάρχου σε δημοτικό νομικό πρόσωπο, αν μη τι άλλο είναι δείγμα ισχυρής αμφισβήτησής του, λίγους μήνες πριν την λήξη της θητείας και είναι ασφαλώς χρονικό σημείο σημαντικών εξελίξεων. Κάτι τέτοιο ασφαλώς και δεν έχει προϋπάρξει σε δημοτικό συμβούλιο.

    (Αντί επί πώλου όνου θα εισέλθη στο δ.σ. του Λ.Τ. επί βέσπας)
 Αλλά η σημασία έγκειται στην «ανθρωπογεωγραφία» των ψηφισάντων και τις βαθύτερες αιτίες της στάσης τους.Οι μόνοι καθαροί ψήφοι ήταν τα δύο όχι, από τους υπόλοιπους «παρόντες»-μαζί και η έκπληξη της  κυρίας επί των τιμών, που έστειλε μήνυμα για άλλο λόγο-είχαν καθένας την σημασία του. 

("Αίγες και κατσίκια" σε αυτονόμηση)

 Π.χ.οι έγκαιρες αποχωρήσεις(θυμήθηκα ότι έχω μια δουλειά), ή το μπλοκ των δυτικών που ασφαλώς ήθελαν έναν πρόεδρο εκ δυσμών προερχόμενο, αλλά και το ανεξερεύνητο ΝΑΙ του μονίμως «λοιδωρούμενου πολιτικά» στις συνεδριάσεις από όλους της πλειοηφίας, επικεφαλής της ΑΚΙΣ.

(Η μοναχικότητα του δ... συγνώμη του γλάρου)

 Το καλύτερο σχόλιο που διάβασα ήταν στο RadioCafé.gr , δηλαδή ότι θα μπορούσε ο δήμαρχος να βάλει στη θέση του παραιτηθέντος έναν αιρετό ή πολίτη, γνώστη του αντικειμένου να τον ψηφίσουν και οι… πέτρες. 

                                          (Ο καταλληλότερος πρόεδρος του Λιμ.Ταμείου)
Αλλά φαίνεται πως στον συνδυασμό της πλειοψηφίας έχει ενσκήψει…πολιτικός περονόσπορος!

                                 

                                        ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ-ΚΑΙ-ΑΝΤΟΧΗΣ

   Την Κυριακή 15 Ιουλίου 2018, δημοσίευσα εδώ ένα άρθρο-άποψη  με τίτλο «ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ», που σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, θετικά και αρνητικά και αφορούσε τις επιπτώσεις στην πρωτεύουσα πόλη, από την λειτουργία στα «σπλάχνα» της του ΚΥΤ και των επεκτάσεων αυτού.

   ΄Όμως δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής, που από κάποιους μπορεί να εκληφθεί ή και να χρεωθεί ως «ρατσίζουσα» αντίληψη, γιατί έτσι τους βολεύει πολιτικά ή επιχειρηματικά. Είναι θέμα και αντοχής. Αντοχής πέραν των βασικών δημόσιων υποδομών και των φυσικών πόρων και των πολιτών, από την κατάχρηση της υπομονής και της ανοχής τους, χάριν ανθρωπισμού και πολιτικού πολιτισμού.

   Είναι η απομύζηση πόρων όπως π.χ. το νερό ή το ηλεκτρικό ρεύμα, που εκτός της όποιας υπερκατανάλωσης που είναι διαπιστωμένη, αλλά καλά κρυμμένη από τους αρμόδιους(τουλάχιστον για το νερό), είναι και φυσική απόρροια της ύπαρξης μιας δεύτερης πόλης μέσα στην πόλη και ενός αριθμού διαβιούντων ατόμων που κατά διαστήματα εγγίζουν τον αριθμό των μονίμων κατοίκων αυτής της πόλης. Της πόλης που άφρονες πολιτικές και πολιτικοί εκπρόσωποι, αποφάσισαν ετσιθελικά, σχεδόν δικτατορικά, να καταδικάσουν σε αφανισμό προϊόντος του χρόνου.

   Υποδομές δημόσιες ή δημοτικές έχουν «καταληφθεί» από τους τρόφιμους του ΚΥΤ και των πέριξ χώρων του, εκτοπίζοντας στην ουσία τους ντόπιους κατοίκους από παντού,αυτούς που σημειωτέον-για να μην ξεχνιόμαστε-πληρώνουν φόρους, τέλη και άλλα για την λειτουργία και την συντήρησή τους. Παιδικές χαρές  κατακλύζονται αποκλειστικά από αυτούς τους κάθε εθνικότητας πολίτες,το δημοτικό στάδιο Σάμου καθημερινά χρησιμοποιείται από αυτούς, μην αφήνοντας περιθώριο στους ντόπιους να αθληθούν,πλάζ ολόκληρες ή σε μεγάλο τους μέρος είναι κατειλημμένες, με συνέπεια να μεταβάλλονται όλοι αυτοί οι χώροι σε ιδιότυπα γκέττο.

    Ως πότε νομίζετε εσείς οι «αλληλέγγυοι»(να δείτε που αυτός ο επιθετικός προσδιορισμός «ευγενείας», θα εκπέσει σε ύβρη στο τέλος) ότι μπορεί να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση χωρίς αντιδράσεις; 

    Γιατί πρέπει να δοκιμάζονται οι αντοχές και μόλις υπάρξει η παραμικρή αντίδραση, να σπεύδουν οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες να εξομαλύνουν καταστάσεις; 

     Σε ποιους αρέσει να παίζουν το πολιτικό παίγνιο της γάτας και του ποντικού;

                                                              ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΥΝΗ 

       Εθνική οδύνη είναι το γενικό αίσθημα από την αυγή της 24^ης Ιουλίου, όταν η δημοκρατία μας γινόταν 44 ετών και βρισκόμαστε εμπρός σε Δαντικές εικόνες. Εθνική οδύνη για τους τόσους εφιαλτικά αδικοχαμένους ΄Ελληνες, για τις χαμένες περιουσίες και τους κόπους μιας ζωής, για το περιβάλλον που φόρεσε την μαύρη «μπέρτα» του πένθους, για την νέα εθνική πληγή στο σώμα της πατρίδας μας, που πρόσθεσε μια ακόμη μεγάλη ουλή στις τόσες προηγούμενες.

    Συμβαίνουν κι αλλού, σε χώρες ανά τον κόσμο που διαθέτουν δρυμούς και πυκνή βλάστηση όπως η δική μας, που περνούν μεγάλα διαστήματα χωρίς βροχές, που από αστοχίες ή απερισκεψίες προκαλούνται καταστροφές, ας μην το θεωρούμε δικό μας θλιβερό προνόμιο.

    Αρκεί να μαθαίνουμε, να προνοούμε, να οργανωνόμαστε, να επαγρυπνούμε, να διαφυλάττουμε αυτή την κοινή περιουσία από την απώλεια, ό,τι δηλαδή κάναμε εμείς εδώ στο νησί, μετά την κακή εμπειρία που μας σημάδεψε, αλλά μας αφύπνισε και οδηγηθήκαμε σ΄ αυτό το θαύμα κοινωνικής συνείδησης. Το εθελοντικό κίνημα, μοναδικό και αποτελεσματικό.

   Το θαύμα της ενότητας και της ομόνοιας, της ατομικής, συλλογικής και ενιαίας δράσης απέναντι σε οποιαδήποτε καταστροφή, της εγρήγορσης και επαγρύπνησης για την προστασία του συνεχώς αναγεννώμενου φυσικού μας περιβάλλοντος, αλλά κυρίως το θαύμα της πολιτικής ενότητας που-κακά τα ψέματα-δεν απαντάται σε άλλες απαραίτητες ή χρήσιμες περιπτώσεις για τον τόπο μας.

     Ανεξάρτητα από τα πλήγματα, το μέγεθός τους ή το μέγεθος του τόπου που συνέβησαν, φρονούμε ότι η Σάμος δίνει το παράδειγμα, το πρότυπο, πάνω στο οποίο όχι μπορούν, αλλά οφείλουν άμεσα να οργανωθούν, όλοι όσοι αγαπούν τον τόπο που μένουν ή διαβιούν τους θερινούς μήνες. Πάντα υπάρχει μια χρονική στιγμή, μια συγκυρία, που εκτός από τον πόνο και την οδύνη, γεννά μέσα από τις στάχτες, την συνειδητοποίηση, την ανάγκη για επαν-εκκίνηση, για μια νέα αρχή, για μια νέα ζωή με χαραγμένη στη μνήμη την απώλεια τόσων και τόσων ανθρώπων, για την αποφυγή απώλειας κι άλλων στο μέλλον.